بسم الله الرحمن الرحیم

اعتقادی ،سیاسی واجتماعی

بسم الله الرحمن الرحیم

اعتقادی ،سیاسی واجتماعی

بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
وَمَن یَتَّقِ اللَّهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجًا وَیَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِبُ ۚ وَمَن یَتَوَکَّل عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسبُهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمرِهِ ۚ قَد جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیءٍ قَدرًا
و هر کس تقوای الهی پیشه کند، خداوند راه نجاتی برای او فراهم می‌کند،و او را از جایی که گمان ندارد روزی می‌دهد؛ و هر کس بر خدا توکّل کند، کفایت امرش را می‌کند؛ خداوند فرمان خود را به انجام می‌رساند؛ و خدا برای هر چیزی اندازه‌ای قرار داده است!

فَأَقِمْ وَجْهَکَ لِلدِّینِ حَنِیفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا لَا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِکَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَلَکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ ﴿۳۰﴾روم

پس روى خود را با گرایش تمام به حقّ، به سوى این دین کن، با همان سرشتى که خدا مردم را بر آن سرشته است. آفرینش خداى تغییرپذیر نیست. این است همان دین پایدار، ولى بیشتر مردم نمى‏دانند.
با توجه به این ایه انسان فطرتا خداپرست و مومن افریده شده است پس نمیشه گفت اول انسانیت بعدا دیانت.
و اما این اختیار ماست که کدوم سمت بریم از فطرتمون دور بشیم یا طبق فطرتمون زندگی کنیم.

کاربری من در تلگرامHamnafasmr@

براي دانلود کليک کنيد
آخرین نظرات
  • ۱۶ مرداد ۹۶، ۰۰:۰۰ - س _ پور اسد
    ✌ +

۹۷ مطلب با موضوع «داستانهای واقعی» ثبت شده است

بسم الله الرحمن الرحیم


حکم خدا

همانطور که میدانید اوایل انقلاب تصویب شد که شروطی در عقدنامه ها آورده شود و امروزه بنابر همان شروط اجبار شده که برای تعدد زوجات باید رضایت دادگاهی یا محضری از همسر اول گرفته شود... البته راه های دیگری هم هست که میتوان از آن راه ها استفاده کرد و هیچ اجازه ای هم از همسر اول نگرفت... ولی آن راه ها به ضرر همسر اول است و انصاف نیست بعد عمری زندگی او را آزرد...

یادش بخیر... آن قدر به حرف همسر اولم در مورد رضایت به تعدد زوجات اطمینان داشتم که بدون اینکه دادگاه یا محضری بروم و سند رسمی برای رضایت ایشان بگیرم٬ میرفتم خواستگاری...

بعد از هفت هشت خواستگاری و شاید بیشتر٬ بالاخره همسر دومم را پسند کردم... رفتیم محضر ازدواج و نامه برای آزمایشگاه و آزمایش و جواب آزمایش... مراحل مختلف یک به یک طی شد تا رسیدیم به مرحله آخر... عاقد گفت خب٬ حکم دادگاه را بده... گفتم حکم؟ برای چه؟ گفت حکم نگرفتی؟ باید برای تعدد زوجات حکم میگرفتی... گفتم آنچه به حکم خدا حق مرد است و هم قرآن که قانون خداست و هم قوانین جمهوری اسلامی که فعلا قانون ایران است به این حق اذعان کردند... برای استفاده از حقم حکم دادگاه بیاورم؟ یا للعجب

 

عاقد گفت همینی که هست... یا حکم دادگاه یا سند محضری...

به هر حال عقد محرمیت را خواندیم و با اصرار بنده٬ با همسر دوم و پدر سالمندش راهی سفری اجباری شدیم. برای چه؟ برای گرفتن رضایت محضری از همسر اول. از استان بوشهر تا خود قم٬ این سید بزرگوار که حدود هفتاد و خورده ای سنش بود٬ اذیت شد. بالاخره رسیدیم قم و رفتیم خانه. کمی که استراحت کردیم و بعدش راهی بیمارستان شدیم. چرا بیمارستان؟

همسراولم برای زایمان فرزند سومم اوائل ماه هشتم بارداری به دلیل احتمال سقط جنین بستری شدند و این قضیه به جهتِ نبود همراه و همکار و همدلی در خانه برای نگهداری از فرزندان رخ داد و خود ایشان بارها گفته اند که سیده خانم را در آن برهه از زندگی ام٬ حضرت امام رضا علیه السلام به کمکم رساند.............

 رفتیم بیمارستان. وقتی دو همسر با هم مواجه شدند٬ لحظه اول مکث کوتاهی شد٬ اما بعدش بلافاصله همدیگر را در آغوش کشیدند.

نکته جالبش این بود که همسر دوم یعنی سیده خانم خم شدند تا دست همسر اول را ببوسند... ولی همسر اولم دست خود را عقب کشید و نگذاشت دستش را ببوسند و سریع خم شد تا دست همسر دوم را ببوسد. و بعدش یک جمله با عظمت گفت: شما سیده هستید... اگر قرار باشد دست کسی بوسیده شود٬ دست شما است که باید بوسیده شود.

این رفتارها از یک زن نسبت به هوویش رؤیائی است... اما باور کنید که اینچنین شد...

به اتفاق رفتیم پذیرش بلوک زایمان. صحبت کردیم که نیم ساعتی احازه بدهید ما برویم محضر و یک امضا انجام شود و برگردیم... گفتند نمیشود... همسرتان در آستانه زایمان است و هر آن ممکن است زایمان کند. در آستانه زایمان؟ ماه هشتم و زایمان؟ هر چه اصرار کردیم٬ کارگر نشد. حالا خوب شد ندانستند برای چه امضائی میخواهیم برویم محضر...

 

رفتم محضر تا شاید دفتردار را راضی کنم که بیایند بیمارستان. رئیس دفتر گفت: قانونا بدون اجازه دادگاه نمیتوانیم بیرون از دفتر؛ سند به ثبت برسانیم...

 

از عصبانیت مخم سوت میکشید...برای استفاده از حق مسلمم که در قرآن به آن تصریح شده٬ باید هفت خان رستم را رد کنم

 

نا امید بودم تا اینکه  همسر اولم خودش فکری را مطرح کرد... گفت برایم سونوگرافی نوشته اند و باید بروم طبقه منفی یک... گفتم خب. گفت خب من بین راه بلوک زایمان که طبقه دوم است تا سونوگرافی که طبقه منفی یک است می آیم تا برویم محضر... گفتم لباس عوض کردن میخواهد... نمیشود... گفت میشود... با همین لباس بیمارستان می آیم٬ من که چادر سرم میکنم. کسی زیر چادر را کار ندارد که...

اجباری در کار نبود. ولی او به هدف و نیتم ایمان داشت و ایمان او را مجبور میکرد با من همراهی کند... عاشق تر شدم... از عمق وجودم نسبت به همسر اولم عاشق تر شدم...

 

بالاخره رفتیم به سمت محضری که از قبل پیدا کرده و هماهنگ کرده بودم...

 

 

اینکه میگویم از قبل هماهنگ کرده بودم به دلیل این است اولا هر محضری این سند را صادر نمیکند و ثانیا به دلیل اوضاع وخیم بارداری همسرم بنده رفتم دنبال یک محضر همکف...


ادامه دارد

  • بوی یاس ....

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده  نوید ابراهیمی اُرمَوی از سال ۹۱ و بعد از وکالت طلاق در ازدواج ناموفقم تا به امروز برای ازدواج چندهمسری خیلی تلاشها داشتم. از جمله این تلاشها خواستگاریهای سخت است.

به مواردی اشاره میکنم تا ببینید چه سماجتی داشتم.

۱. دختری حدودا چهل ساله اولین مورد بود که در ان زمان بیست سال با من تفاوت سنی داشت. باکره بود٬ ولی آثار پیری در چهره اش نمایان شده بود. البته در آخر با مخالفت خودش کنار کشیدم.

 

۲. دختری معلول که از ناحیه پاها مشکل داشت و ویلچر نشین بود و وقتی فهمید من برای همسر دومی اقدام کرده ام مخالفت کرد و مرا رد کرد.

 

۳. دختری معلول که از ناحیه دستها معلول بود و او هم بعد از فهمیدن قضیه چندهمسری مخالفت کرده و مرا رد کرد.

 

۴. خانمی مطلقه که بعدها فهمیدم به شدت بی بند و بار بود و مرا فریب داده بود... ولی باز ایشان خودش کنار کشید...

 

و...و....

 

بگذریم... نکته مهمش همین کنار کشیدن ها بود... باور دارم همه٬ کار خدا بود... خدا٬ مرا و نیت تعالی شیعه را که مدعی اش بودم به امتحان گذاشت... مرا کشان کشان آورد تا رساند به دو همسر فعلی ام... همسر اول دوشیزه ای متدین و سالم و فرهیخته و از خانواده ای فرهیخته که دانش آموخته دانشگاه علوم پزشکی مشهد بود و مسبب بسط تحقیقاتم در طب سنتی و طب اهل بیت شد... همسر دومم هم باز دوشیزه و سالم و متدین که از هر دو طرف پدر و مادر سیده هستند...

 

این دو همسر٬ دو هدیه الهی هستند و با اخلاق دینی خود توانسته اند با هم در یک خانه هشتاد و پنج متری دور یک سفره بنشینند... خدا مرا امتحان کرد و خوب پاداش داد.

قسمت اول:خواستگاری از همسر اول

یادش بخیر... انگار همین دیروز بود... رفتم خواستگاری همسر اولم... عمرم به فدایش باشد که چقدر با وقار مرا تحمل کرد... مانند تمام خواستگاری ها محکم و قاطع حرف میزدم... هنوز هم برایم عجیب است... هر چه گفتم پذیرفت...


یک لحظه تصور کنید که طرف مقابل من یک خانم کارشناس آزمایشگاه که شغلش از مشاغل پرتقاضای کشور است و حقوق و مزایای او تقریبا معادل با پنج برابر شهریه یک طلبه مثل من است، چندین سال هم از من که آن زمان بیست و یک ساله بودم بزرگتر است و برخلاف من هنوز ازدواجی نداشته و یک دختر دوشیزه است... حالا این حرف ها و سوالهای مرا هم در نظر بگیرید: من یک ازدواج ناموفق داشته ام. کنار می آیید؟ با مهریه بیش از چهارده سکه مخالفم... پدر و مادرم احتمالا در هیچ مراسمی از مراسمات حضور نخواهند داشت، چون طلبگی مرا قبول ندارند و میگویند همان یک بار که پدرزن قبلی ات سرمان کلاه گذاشت بس است... راستی من شدیدا ساده زیست هستم و حتی اگر کرور کرور داشته باشم اهل خرید تزئینی جات برای خانه نیستم

...

او با آرامش حرف هایم را میشنید و نظرش را میگفت... نظرش معمولا یا مساعد بود یا منوط به رعایت شرائط هر امر بود... شاید باورتان نشود که تعدد زوجات را نیز در این جلسه خواستگاری مطرح کردم... اگرچه بر سر رعایت عدالت نظرمان با هم موافق نبود... بگذریم... ازدواج کردیم و من با اینکه عاشقش بودم از همان سال اول ازدواجمان خواستگاری رفتنم شروع شد... در این بین خانواده همسر اول و خانواده خودم چگونه باید راضی شوند؟؟؟ چندین بار با همسرم این مطلب را به بحث گذاشتیم و آخر بار به این نتیجه رسیدیم که اگر ما دو تا با هم باشیم هیچکس حریفمان نمیشود... آری، به همین راحتی... ما مستحکم به خواستگاری رفتن هایمان ادامه میدادیم و گهگاهی به فراخور زمان و شرائط با والدین خود صحبت هایی میکردیم... البته هر بار آنها حرف ما را به شوخی میگرفتند...


قسمت دوم:رضایت همسر اول

قبلا گفته ام که همسر اولم از ابتداء هیچ مشکلی با چندهمسری من نداشت... اما بالاخره هر انسان مصممی هم در مرحله ای از تصمیم خود با مطالبی مواجه میشود که موجب تردید او در تصمیمش میشود... همسرم در این مسیر شاید فقط یک بار تردید کرد... و آن زمانی بود که احساس کرد من توانایی برقراری عدالت را نخواهم داشت... این مطلب شاید حدود یک سال قبل از ازدواج با همسر دومم اتفاق افتاد... این مطلب هم به جهت جوسازی های جاهلانه عده ای در مورد سختی رعایت عدالت_در_چندهمسری رخ داد... متاسفانه عدم آگاهی دهی روحانیت در این مورد، موجب شده که چنان غولی از عدالت_در_چندهمسری در اذهان شکل بگیرد که خود مردان هم آن را در قدرت و توانایی خود نبینند... البته وقتی به همسرم اطمینان دادم که من مسئولیت همه عواقب کار را میپذیرم ایشان راضی شد

 

 

من و همسر اولم مستحکم و استوار مشغول یافتن کسی بودیم تا به خانواده مان اضافه کنیم... حدودا سه سال گذشت... تا اینکه با چند واسطه با خانواده همسر دومم آشنا شدم... خانواده ای با اصالت از سادات استان بوشهر... آنان که با استان بوشهر آشنایی دارند میدانند که یکی از معدود استان هایی که در کشور ما فرهنگ_ناب_چندهمسری در آن هنوز تا حدودی حضور دارد، همین استان است... از اینجا به بعد بحث رضایت اطرافیان جدی تر مطرح میشود... در واقع فاز عملیاتی طرح چندهمسری من از اینجا شروع میشود...
  • بوی یاس ....

این قسمت از داستان از قلم افتاده بود قسمت های 88-89-90-91-92-93

قسمت هشتاد و هشتم داستان دنباله دار نسل سوخته: پوستر
اتاق پر بود از پوستر فوتبالیست ها و ماشین ... منم برای خودم از جنوب ... چند تا پوستر خریده بودم ... اما دیگه دیوار جا نداشت ... چسب رو برداشتم ...چشم هام رو بستم و از بین پوسترها ... یکی شون رو کشیدم بیرون ... دلم نمی خواست حس فوق العاده این سفر ... و تمام چیزهایی رو که دیدم بودم ... و یاد گرفته بودم رو فراموش کنم ...
اون روزها ... هنوز "حشمت الله امینی" رو درست نمی شناختم ... فقط یه پوستر یا یه عکس بود ... ایستادم و محو تصویر شدم ...
ـ یعنی میشه یه روزی ... منم مثل شماها ... انسان بزرگی بشم؟ ...

فردا شب ... با خستگی و خوشحالی تمام از سر کار برگشتم ... این کار و حرفه رو کامل یاد گرفته بودم ... و وقتش بود بعد از امتحانات ترم آخر ... به فکر یاد گرفتن یه حرفه جدید باشم ...

با انرژی تمام ... از در اومدم داخل ... و رفتم سمت کمد ... که ...

باورم نمی شد ... گریه ام گرفت ... پوسترم پاره شده بود ... با ناراحتی و عصبانیت از در اتاق اومدم بیرون ...
ـ کی پوستر من رو پاره کرده؟ ...

مامان با تعجب از آشپزخونه اومد بیرون ...
ـ کدوم پوستر؟ ...

چرخیدم سمت الهام ...
ـ من پام رو نگذاشتم اونجا ... بیام اون تو ... سعید، من رو می زنه ...
و نگاهم چرخید روی سعید ... که با خنده خاصی بهم نگاه می کرد ...
ـ چیه اونطوری نگاه می کنی؟ ... رفتم سر کمدت چیزی بردارم ... دستم گرفت اشتباهی پاره شد ...
خون خونم رو می خورد ... داشتم از شدت ناراحتی می سوختم ...

.
.
.
.
#
قسمت هشتاد و نهم داستان دنباله دار نسل سوخته: کرکر مردی
(
ک با اعراب ضمه )
حالم خیلی خراب بود ...
-
اشتباهی دستت گرفت، پاره شد؟ ... خودت می تونی چیزی رو که میگی باور کنی؟ ... اونجایی که چسبونده بودم ... محاله اشتباهی دست بخوره پاره بشه ... اونم پوستری که رویه ی پلاستیکی داره ...
ـ تو که بلدی قاب درست کنی ... قاب می گرفتی، می زدیش به دیوار ... که دست کسی بهش نگیره ...
مامان اومد جلو ...
ـ خجالت بکش سعید ... این عوض عذرخواهی کردنته ... پوسترش رو پاره کردی ... متلک هم می اندازی؟ ...
ـ کار بدی نکردم که عذرخواهی کنم ... می خواست اونجا نچسبونه ...

هر لحظه که می گذشت ضربان قلبم شدید تر می شد ...
ـ خیلی پر رویی ... بی اجازه رفتی سر کمدم ... بعد هم زدی پوسترم رو پاره کردی ...حالا هم هر چی، هیچی بهت نمیگم و می خوام حرمتت رو نگهدارم بازم ...
ـ مثلا حرمت نگه ندار، ببینم می خوای چه غلطی بکنی؟ ... آره ... از عمد پاره کردم ... دلم خواست پاره کردم ... دوباره هم بچسبونی پاره اش می کنم ...

و دو دستی زد تخت سینه ام و هلم داد ...
ـ بگو جربزه ندارم از حقم دفاع کنم ... گریه کن، بپر بغل مامانت ...
از شدت عصبانیت، رگ گردنم می پرید ... یقه اش رو گرفتم و کوبیدمش به دیوار ... و نگهش داشتم ...
ـ هر بار اذیت کردی و وسایلم رو داغون کردی ... هیچی بهت نگفتم ... فکر نکن اگه کاری به کارت ندارم و نمیزنم لهت کنم ... واسه اینه که زورت رو ندارم ... یا از تو نصف آدم می ترسم ...
بدجور ترسیده بود ... سعی کرد هلم بده ... لباسش رو از توی مشتم بکشه بیرون ... اما عین میخ، چسبیده بود به دیوار ... هنوز از شدت خشم می لرزیدم ... تا لباسش رو ول کردم ... اومد خودش رو کنترل کنه اما بدتر روی سرامیک ... فرش زیر پاش سر خورد ...
ـ برو هر وقت پشت لبت سبز شد ... کرکر مردی بخون ...
یه قدم رفتم عقب ... مامان ساکت و منتظر ... و الهام با ترس، دست مامان رو گرفته بود ... چشمم که به الهام افتاد، از دیدن این حالتش خجالت کشیدم ...

هنوز ملتهب بودم ... سعید، رنگ پریده ساکت و توی لاک دفاعی ...

همه توی شوک ... هیچ کدوم شون ... چنین حالتی رو به من ندیده بودن ...

جو خونه در حال آرام شدن بود ... که پدر از در وارد شد ...
.
.
.
.

#
قسمت نود داستان دنباله دار نسل سوخته: در برابر چشم
پدر کلید انداخت و در رو باز کرد ... کلید به دست ... در باز ... متعجب خشکش زد ... و همه با همون شوک برگشتن سمتش ...
ـ اینجا چه خبره؟ ...
با گفتن این جمله ... سعید یهو به خودش اومد و دوید سمتش ...
ـ اشتباهی دستم خورد پوسترش پاره شد ... حالا عصبانی شده ... می خواد من رو بزنه ...
برق از سرم پرید ...
ـ نه به خدا ... شاهدن ... من دست روش ...
کیفش رو انداخت و با همه زور ... خوابوند توی گوشم ...
ـ مرتیکه آشغال ... آدم شدی واسه من؟ ... توی خونه من، زورت رو به رخ می کشی؟ ... پوسترت؟ ... مگه با پول خودت خریدی که مال تو باشه که دست رو بقیه بلند می کنی؟ ...
و رفت سمت اتاق ... دنبالش دویدم تو ... چنگ انداخت و پوستر رو از روی کمد کند ... و در کمدم رو باز کرد ...
ـ بازم خریدی؟ ... یا همین یکیه؟ ...
رفتم جلوش رو بگیرم ...
ـ بابا ... غلط کردم ... به خدا غلط کردم ...
پرتم کرد عقب ... رفت سمت تخت ... بقیه اش زیر تخت بود... دستش رو می کشیدم ... التماس می کردم ...
-
تو رو خدا ببخشید ... غلط کردم ... دیگه از این غلط ها نمی کنم ...
مادرم هم به صدا در اومد ...
-
حمید ولش کن ... مهران کاری نکرده ... تو رو خدا ... از پول تو جیبیش خریده ... پوستر شهداست ... این کار رو نکن ...
و پدرم با همه توانش ... پوسترها رو گرفته بود توی دستش و می کشید ... که پاره شون کنه ... اما لایه پلاستیکی نمی گذاشت ...

جلوی چشم های گریان و ملتمس من ... چهار تکه شون کرد ... گاز رو روشن کرد و انداخت روی شعله های گاز ...

پاهام شل شد ... محکم افتادم زمین ... و پوستر شهدا جلوی چشمم می سوخت ...

#
قسمت نود و یکم داستان دنباله دار نسل سوخته: تنهایم نگذار

برگشتم توی اتاق ... لباسم رو عوض کردم و شام نخورده خوابیدم ... حالم خیلی خراب بود ... خیلی ... روحم درد می کرد ...

چرخیدم سمت دیوار و پتو رو کشیدم روی سرم ... بغض راه گلوم رو بسته بود و با همه وجود دلم می خواست گریه کنم ... اما مقابل چشمان فاتح و مغرور سعید؟ ...

یک وجب از اون زندگی مال من نبود ... نه حتی اتاقی که توش می خوابیدم ... حس اسیری رو داشتم ... که با شکنجه گرش ... توی یه اتاق زندگی می کنه ... و جز خفه شدن و ساکت بودن ... حق دیگه ای نداره ...
ـ خدایا ... تو، هم شاهدی ... هم قاضی عادلی هستی ... تنهام نذار ...

صبح می خواستم زودتر از همیشه از اون جهنم بزنم بیرون... مادرم توی آشپزخونه بود ... صدام که کرد تازه متوجهش شدم ...
ـ مهران ...

به زور لبخند زدم ...
-
سلام ... صبح بخیر ...

بدون اینکه جواب سلامم رو بده ... ایستاد و چند لحظه بهم نگاه کرد ... از حالت نگاهش فهمیدم ... نباید منتظر شنیدن چیزهای خوبی باشم ...
ـ چیزی شده؟ ...
نگاهش غرق ناراحتی بود ... معلوم بود دنبال بهترین جملات می گرده ...
ـ بعد از مدرسه مستقیم بیا خونه ... می دونم نمراتت عالیه... اما بهتره فقط روی درس هات تمرکز کنی ...
برگشت توی آشپزخونه ... منم دنبالش ...
ـ بابا گفت دیگه حق ندارم برم سر کار؟ ...
و سکوت عمیقی فضا رو پر کرد ... مادرم همیشه توی چند حالت، سکوت اختیار می کرد ... یکیش زمانی بود که به هر دلیلی نمی شد جوابت رو بده ... از حالت و عمق سکوتش، همه چیز معلوم بود ... و من، ناراحتی عمیقش رو حس می کردم ...
ـ اشکالی نداره ... یه ماه و نیم دیگه امتحانات پایان ترمه ... خودمم دیگه قصد نداشتم برم سر کار ... کار کردن و درس خوندن ... همزمان کار راحتی نیست ...

شاید اون کلمات برای آرام کردن مادرم بود ... اما هیچ کدوم دروغ نبود ... قصد داشتم نرم سر کار ... اما فقط ایام امتحانات رو ...

#
قسمت نود و دوم داستان دنباله دار نسل سوخته: نت برداری
امتحانات آخر سال هم تموم شد ... دلم پر می کشید برای مشهد و امام رضا ... تا رسیدن به مشهد، دل توی دلم نبود...
مهمانی ها و دورهمی ها شروع شد ... خونه مادربزرگ پر شده بود از صدای بچه ها ... هر چند به زحمت 15 نفر آدم... توی خونه جا می شدیم ... اما برای من ... اوقات فوق العاده ای بود ... اون خونه بوی مادربزرگم رو می داد ... و قدم به قدمش خاطره بود ...
بهترین بخش ... رفتن سعید به خونه خاله معصومه بود ... و اینکه پدرم جرات نمی کرد جلوی دایی محمد چیزی بهم بگه... رابطه پدرم با دایی ابراهیم بهتر بود ... اما دایی ابراهیم هم حرمت زیادی برای دایی محمد قائل بود ... و همه چیز دست به دست هم می داد ... و علی رغم اون همه شلوغی و کار ... مشهد، بهشت من می شد ...

شب، خونه دایی محسن دعوت بودیم ... وسط شلوغی ... یهو من رو کشید کنار ...
-
راستی مهران ... رفته بودم حرم ... نزدیک حرم، پرده پناهیان رو دیدم ... فردا بعد از ظهر سخنرانی داره ...
گل از گلم شکفت ...
ـ جدی؟ ... مطمئنی خودشه؟ ...
ـ نمی دونم ... ولی چون چند بار اسمش رو ازت شنیده بودم با دیدن پرده ... یهو یاد تو افتادم ... گفتم بهت بگم اگه خواستی بری ...

محور صحبت درباره "جوانان، خدا و رابطه انسان و خدا " بود... سعید، واکمنم رو شکسته بود ... هر چند سعی می کردم تند نت برداری کنم ... اما آخر سر هم مجبور شدم فقط قسمت های مهمش رو بنویسم ... بعد از سخنرانی رفتم حرم ... حدود ساعت 8 بود که رسیدم خونه ...
دایی محمد، بچه ها رو برده بود بیرون ... منم از فرصت و سکوت خونه استفاده کردم ... بدون اینکه شام بخورم، سریع رفتم یه گوشه ... و سعی کردم هر چی توی ذهنم مونده رو بنویسم ... سرم رو آوردم بالا ... دیدم دایی محسن بالای سرم ایستاده ...
#
قسمت نود و سوم داستان دنباله دار نسل سوخته: مرزهای خیال

سرم رو آوردم بالا دیدم دایی محسن بالای سرم ایستاده ...
-
چی می نویسی که اینقدر غرق شدی؟ ...
ـ بقیه حرف های امروزه ... تا فراموش نکردم دارم هر چی رو یادم مونده می نویسم ...
نشست کنارم و دفترم رو برداشت ... سریع تر از چیزی که فکر می کردم یه دور سریع از روش خوند ... و چهره اش رفت توی هم ...
ـ مهران از من می شنوی پای صحبت این آدم و اون آدم نشین ... به این چیزها هم توجه نکن ...
خیلی جا خوردم ...
ـ چرا؟ ... حرف هاش که خیلی ارزشمند بود ...

ـ دوستی با خدا معنا نداره ... وارد این وادی که بشی سر از ناکجا آباد در میاری ... دوستی یه رابطه دو طرفه است ... همون قدر که دوستت از تو انتظار داره ... تو هم ازش انتظار داری ... نمیشه گفت بده بستونه ... اما صد در صد دو طرفه است ... ساده ترینش حرف زدنه ... الان من دارم با تو حرف میزنم ... تو هم با من حرف میزنی و صدام رو می شنوی ... سوال داشته باشی می پرسی ... من رو می بینی و جواب می شنوی ... تو الان سنت کمه ... بزرگ تر که بشی و بیوفتی توی فراز و نشیب زندگی ... از این رابطه ضربه می خوری ... رابطه خدا با انسان ...با رابطه انسان ها با هم فرق می کنه ... رابطه بنده و معبوده ... کلا جنسش فرق داره ... دو روز دیگه ... توی اولین مشکلات زندگیت ... با خدا مثل رفیق حرف میزنی ... اما چون انسانی و صدای خدا رو نمی شنوی ... و نمی بینیش ... شک می کنی که اصلا وجود داره یا نه ... اصلا تو رو می بینه یا نه ... این شک ادامه پیدا کنه سقوط می کنی ... به هر میزان که اعتماد و باورت جلوتر رفته باشه ... به همون میزان سقوطت سخت تره ...
حرف هاش تموم شد ... همین طور که کنارم نشسته بود ... غرق فکر شدم ...
ـ ولی من همین الان یه دنیا مشکل دارم ... با خدا رفاقتی زندگی کردم ... و خدا هم هیچ وقت تنهام نگذاشته ... و کمکم کرده ...

زل زد توی صورتم ...
ـ خدا رو دیدی؟ یا صداش رو شنیدی؟ ... از کجا می دونی خدا کمکت کرده؟ ... از کجا می دونی توهم یا قدرت خیال نیست؟ ... شاید به صرف قدرت تلقین ... چنین حس و فکری برات ایجاد شده ... مرز بین خیال و واقعیت خیلی باریکه ...
.
.
.
.

  • بوی یاس ....

#قسمت آخر داستان دنباله دار تمام زندگی من: نام های مبارک

 

من بیشتر از هر چیز نگران آرتا بودم ... ولی لروی چنان محبت اون رو به دست آورده بود و باهاش برخورد کرده بود که در مدت این دو سال ... آرتا کاملا اون رو به عنوان یه دوست و یه پدر پذیرفته بود ... هر چند، احساس خودم هم نسبت به لروی همین طور بود ...

 

مهریه من، یه سفر کربلا شد ... و ما به همراه خانواده هامون برای عقد به آلمان رفتیم ... مرکز اسلامی امام علی "علیه السلام" ...

 

مراسم کوچک و ساده ای بود ... عکاس مون دختر نوجوان مسلمانی بود که با ذوق برای ما لوکیشین های عکاسی درست می کرد ... هر چند باز هم اخم های پدرم، حتی در برابر دوربین و توی تمام عکس های یادگاری هم باز نشد ...

 

ما پای عقدنامه رو با اسم های اسلامی مون امضا کردیم ... هر چند به حرمت نام هایی که خانواده روی ما گذاشته بود... اونها رو عوض نکردیم ... اما زندگی مشترک ما، با نام علی و فاطیما امضا شد ... با نام اونها و توسل به نام های مبارک اونها ...

 

  • بوی یاس ....

تمام زندگی من12

۲۱
ارديبهشت

#قسمت چهل و پنجم داستان دنباله دار تمام زندگی من: جشن تولد

 

بعد از بریدن کیک، پدرم بهش رو کرد و گفت ...

 

- ما رو ببخشید آقای هیتروش ... درستش این بود که در مراسم امشب با شراب از شما پذیرایی می کردیم اما همون طور که می دونید دختر ما مسلمانه و این چیزها اینجا ممنوعه ...

 

با دلخوری به پدرم نگاه کردم ... اون هم یه طوری جواب نگاهم رو داد که چشم هاش داد می زد ... مگه اشتباه می کنم؟ ...

 

لروی به هر دوی ما نگاه کرد و با خنده گفت ...

 

- منم همین طور ... هر چند هنوز نتونستم کاملا شراب رو ترک کنم ... اما اگر بخورم، حتی یه جرعه ... نماز صبحم قضا میشه ...

 

هر دوی ما با تعجب برگرشتیم سمتش ... من از اینکه هنوز شراب می خورد ... و پدرم از اینکه فهمید اونم مسلمانه ... و بعد با حالتی بهم زل زد که ترجیح دادم از پنجره بیرون رو نگاه کنم ...

 

موقع بدرقه تا دم در دنبالش رفتم ... خیلی سعی کردم چیزی نگم اما داشتم منفجر می شدم ...

 

- شما هنوز شراب می خورید؟ ...

 

با چنان حالتی گفت، من عاشق شرابم که ناخودآگاه یه قدم رفتم عقب ...

 

- البته همون موقع هم زیاد نمی خوردم ... ولی دیگه ...

 

یه مکث کرد و دوباره با هیجان گفت ... 

 

- یه ماهه که مسلمان شدم ... دارم ترک می کنم ... سخت هست اما باید انجامش بدم ...

 

تا با سر تاییدش کردم ... دوباره هیجان زده شد ...

 

- روحانی مرکز اسلامی بهم گفت ذره ذره کمش کنم ... ولی سعی کنم نمازم قطع نشه و اول وقت بخونم ... گفت اگه این کار رو بکنم مشکل شراب خوردنم درست میشه ...

 

راست می گفت ... لروی هیتروش، کمتر دو ماه بعد، کاملا شراب رو ترک کرده بود ...

 

.

 

.

 

#قسمت چهل و ششم داستان دنباله دار تمام زندگی من: خواستگاری

 

پدرم هر چند از مسلمان بودن لروی اصلا راضی نبود ... اما ازش خوشش می اومد ... و این رو با همون سبک همیشگی و به جالب ترین شیوه ممکن گفت ...

 

به اسم دیدن آرتا، ما رو برای شام دعوت کرد ... هنوز اولین لقمه از گلوم پایین نرفته بود که یهو گفت ...

 

- تو بالاخره کی می خوای ازدواج کنی؟ ...

 

چنان لقمه توی گلوم پرید که نزدیک بود خفه بشم ... پشت سر هم سرفه می کردم ...

 

- حالا اینقدر هم خوشحالی شدن نداره که داری خفه میشی ...

 

چشم هام داشت از حدقه می زد بیرون ...

 

- ازدواج؟ ... با کی؟ ... 

 

- لروی ... هر چند با دیدن شما دو تا دلم برای خودم می سوزه اما حاضرم براتون مجلس عروسی بگیرم ...

 

هنوز نفسم کامل بالا نیومده بود ... با ایما و اشاره به پدرم گفتم آرتا سر میز نشسته ... اما بدتر شد ... پدرم رو کرد به آرتا ...

 

- تو موافقی مادرت ازدواج کنه؟ ...

 

با ناراحتی گفتم ... 

 

- پدر ...

 

مکث کردم و ادامه دادم ...

 

- حالا چرا در مورد ازدواج من صحبت می کنید؟ ... من قصد ازدواج ندارم ... خبری هم نیست ...

 

- لروی اومد با من صحبت کرد ... و تو رو ازم خواستگاری کرد... گفت یه سال پیش هم خودش بهت پیشنهاد داده و در جریانی ... و تو هم یه احمقی ...

 

.

 

.

 

#قسمت چهل و هفتم داستان دنباله دار تمام زندگی من: تو یه احمقی

 

همون طور که سعی می کردم خودم رو کنترل کنم و زیر چشمی به آرتا نگاه می کردم ... با شنیدن کلمه احمق، جا خوردم ...

 

- آقای هیتروش گفت من یه احمقم؟ ...

 

- نه ... اون نجیب تر از این بود بگه ... من دارم میگم تو یه احمقی ... فقط یه احمق به چنین جوان با شخصیتی جواب منفی میده ...

 

و بعد رو کرد به آرتا و گفت ...

 

- مگه نه پسرم؟ ...

 

تا اومدم چیزی بگم ... آرتا با خوشحالی گفت ... 

 

- من خیلی لروی رو دوست دارم ... اون خیلی دوست خوبیه... روز پدر هم به جای پدربزرگ اومد مدرسه ...

 

دیگه نمی فهمیدم باید از چی تعجب کنم ... اونقدر جملات عجیب پشت سر هم می شنیدم که ...

 

- آرتا!! ... آقای هیتروش، روز پدر اومد ... ولی قرار بود که ...

 

- من پدربزرگشم ... نه پدرش ... اون روز روزیه که بچه ها پدر و شغل اونها رو معرفی می کنن ... روز پیرمردهای بازنشسته که نبود ...

 

دیگه هیچ حرفی برای گفتن نداشتم ... مادرم می خندید ... پدرم غذاش رو می خورد ... و آرتا با هیجان از اون روز و کارهایی که لروی براش کرده بود تعریف می کرد ... اینکه چطور با حرف زدن های جالبش، کاری کرده بود که بچه های کلاس برای اون و آرتا دست بزنن ... و من، فقط نگاه می کردم ...

 

حرف زدن های آرتا که تموم شد ... پدرم همون طور که سرش پایین بود گفت ... 

 

- خوب، جوابت چیه؟ ...

 

.

 

.

  • بوی یاس ....

تمام زندگی من11

۱۸
ارديبهشت

#قسمت چهل و یکم داستان دنباله دار تمام زندگی من: درخواست عجیب

 

جرات نمی کردم برگردم ایران ... من بدون اجازه و خلاف قانون، آرتا رو از کشور خارج کرده بودم ... رفتم سفارت و موضوع رو در میان گذاشتم ... خیلی ناراحت شدن و به نیابت من، وکیل گرفتن ...

 

چند جلسه دادگاه برگزار شد ... نمی دونم چطور راضیش کردن اما زودتر از چیزی که فکر می کردم حکم طلاق صادر شد ... به خصوص که پدرش توی دادگاه به نفع من شهادت داده بود ... 

 

وقتی نماینده سفارت بهم خبر داد از خوشحالی گریه ام گرفت ... اصلا توی خواب هم نمی دیدم همه چیز این طوری پیش بره ...

 

به شکرانه این اتفاق، سه روز روزه گرفتم ... 

 

چند روز بعد، با انرژی برگشتم سر کار ... مسئول گروه تا چشمش بهم افتاد، اومد طرفم ... 

 

- به نظر حالتون خیلی خوب میاد خانم کوتیزنگه ... همه چیز موفقیت آمیز بود؟ ...

 

منم با خوشحالی گفتم ...

 

- بله، خدا رو شکر ... قانونا آرتا به من تعلق داره ... 

 

و لبخند عمیقی صورتم رو پر کرد ...

 

- خوشحالم که اینقدر شما رو پرانرژی و راضی می بینم ...

 

از زمانی که باهاش صحبت کرده بودم ... هر روز رفتارش عجیب تر می شد ... مدام برای سرکشی به قسمت ما می اومد ... یا به هر بهانه ای سعی می کرد با من صحبت کنه ... تا اینکه اون روز، به بهانه ای دوباره من رو صدا کرد ... حرف هاش که تموم شد، بلند شدم برم که ...

 

- خانم کوتزینگه ... شاید درخواست عجیبی باشه ... اما ... خیلی دلم می خواد پسرتون رو ببینم ... به نظرتون ممکنه؟

 

#قسمت چهل و دوم داستان دنباله دار تمام زندگی من: مهمانی شام

 

حسابی تعجب کردم ... 

 

- پسر من رو؟ ...

 

- بله. البته اگر عجیب نباشه ...

 

- چرا؟ ...

 

چند لحظه مکث کرد ...

 

- هر چند، جای چندان رومانتیکی نیست ... اما من به شما علاقه مند شدم ...

 

بدجور شوکه شدم ... اصلا فکرش رو هم نمی کردم ... همون طور توی در خشکم زده بود ...

 

یه دستی به سرش کشید و بلند شد ...

 

- از اون روز که باهاتون صحبت کردم و اون حرف ها رو شنیدم... واقعا شما در نظرم آدم خیلی خاصی شدید ... و از اون روز تمام توجهم به شما جلب شد ...

 

- آقای هیتروش ... علی رغم احترامی که برای شما قائلم اما نمی تونم هیچ جوابی بهتون بدم ... بهتره بگم در حال حاضر اصلا نمی تونم به ازدواج کردن فکر کنم ... زندگی من تازه داره روال عادی خودش رو پیدا می کنه ... و گذشته از همه این مسائل، من مسلمان و شما مسیحی هستید ... ما نمی تونیم با هم ازدواج کنیم ...

 

این رو گفتم و از دفترش خارج شدم ... چند ماه گذشت اما اون اصلا مایوس نشد ... انگار نه انگار که جواب منفی شنیده بود ... به خصوص روز تولدم ... وقتی اومدم سر کار، دیدم روی میزم یه دسته گل با یه جعبه کادویی بود ... و یه برگه ...

 

- اگر اجازه بدید، می خواستم امشب، شما و خانواده تون رو به صرف شام دعوت کنم ...

 

با عصبانیت رفتم توی اتاقش ... در نزده، در رو باز کردم و رفتم تو ... صحنه ای رو دیدم که باورش برام سخت بود ...

 

داشت نماز می خوند ...

 

#قسمت چهل و سوم داستان دنباله دار تمام زندگی من: متاسفم

 

بی صدا ایستادم یه گوشه ... نمازش که تموم شد، بلند شد و رو به من گفت ...

 

- برای قبول دعوتم، اینقدر هم عجله لازم نبود ...

 

و خندید ...

 

با شنیدن این جمله، تازه به خودم اومدم ... زبانم درست نمی چرخید ...

 

- شما مسلمان هستید آقای هیتروش؟ ... پس چرا اون روز که گفتم مسیحی هستید، چیزی نگفتید ...

 

همون طور که سجاده اش رو جمع می کرد و توی کاور میذاشت با خنده گفت ...

 

- خوب اون زمان هنوز مسلمان نشده بودم ... هر چند الان هم نمیشه گفت خیلی مسلمانم ... هنوز به خوندن نماز عادت نکردم ... علی الخصوص نماز صبح ... مدام خواب می مونم ... تازه اگر چیزی از قلم نیوفته و غلط نخونم ...

 

اون با خنده از نماز خوندن های غلط و عجیبش می گفت ... و من هنوز توی شوک بودم ... چنان یخ کرده بودم که کف دستم مور مور و سوزن سوزن می شد ...

 

- خدایا! حالا باید چه کار کنم؟ ...

 

- خانم کوتزینگه ... مهمانی تولدی که براتون گرفتم رو قبول می کنید؟ ... من واقعا علاقه مندم با پسر شما و خانواده تون آشنا بشم ...

 

توی افکار خودم غرق شده بودم که صدام کرد ... مبهوت برگشتم سمتش و نگاهش کردم ... 

 

- حال شما خوبه؟ ...

 

به خودم اومدم ... 

 

- بابت این جواب متاسفم اما فکر نمی کنم دیگه بتونم برای کسی همسر خوبی باشم ...

 

#قسمت چهل و چهارم داستان دنباله دار تمام زندگی من: مرد کوچک

 

- اشکالی نداره ... من چیز زیادی از اسلام و شیوه زندگی یه مسلمان بلد نیستم ... شما می تونید استاد من باشید ... هنوز نواقص زیادی دارم ولی آدم صبوری هستم ... حتی اگر پاسخ شما برای همیشه منفی باشه ... لازم نیست نگران من باشید ... من به انتخاب شما احترام می گذارم ...

 

دستم روی دستگیره خشک شده بود ... سکوت عمیقی بین ما حاکم شد ... و بعد از چند لحظه، از اونجا اومدم بیرون...

 

تمام روز فکرم رو به خودش مشغول کرده بود ... ناخواسته تصاویر و حرف ها از جلوی چشمم عبور می کرد ... سرم رو گذاشتم روی میز ... 

 

- خدایا! من با این بنده تو چه کار کنم؟ ...

 

شب، پدر و مادرم برام جشن کوچکی گرفته بودن ... می خواستیم جشن رو شروع کنیم که پدرم مخالفت کرد ... منتظر کسی بود ...

 

زنگ در به صدا در اومد ... در رو که باز کردم یه شوک دیگه بهم وارد شد ... 

 

- آقای هیتروش، شما اینجا چه کار می کنید؟ ...

 

خندید ...

 

- برای عرض تبریک و احترام با پدرتون تماس گرفتم ... ایشون هم برای امشب، دعوتم کرد ...

 

و بدون اینکه منتظر بشه تا برای ورود بفرمایید بگم، اومد تو... 

 

با لبخند به پدر و مادرم سلام کرد ... و خیلی محترمانه با پدرم دست داد ... چشمش که به آرتا افتاد با اشتیاق رفت سمتش و دستش رو برای دست دادن بلند کرد ...

 

- سلام مرد کوچک ... من لروی هستم ...

 

اون شب به شدت پدر و مادرم و آرتا رو تحت تاثیر قرار داده بود ...

 

  • بوی یاس ....

تمام زندگی من10

۱۶
ارديبهشت
#قسمت سی و هفتم داستان دنباله دار تمام زندگی من: نور خورشید

 

سه روز توی بازداشت بودم ... بدون اینکه اجازه تماس با بیرون یا حرف زدن با کسی رو داشته باشم ... مرتب افرادی برای بازجویی سراغ من می اومدن ... واقعا لحظات سختی بود ...

 

روز چهارم دوباره رئیس حفاظت شرکت برگشت ... وسایلم رو توی یه پاکت بهم تحویل داد ... 

 

- شما آزادید خانم کوتزینگه ... ولی واقعا شانس آوردید ... حتی هر اختلال قبلی ای می تونست به پای شما حساب بشه ...

 

- و اگر اون محاسبات و برنامه ها وارد سیستم می شد ممکن بود عواقب جبران ناپذیری داشته باشه ...

 

وسایلم رو برداشتم و اومدم بیرون ... زیاد دور نشده بودم که حس کردم پاهام دیگه حرکت نمی کنه ... باورم نمی شد دوباره داشتم نور خورشید رو می دیدم ... این سه روز به اندازه سه قرن، وحشت و ترس رو تحمل کرده بودم ... تازه می فهمیدم وقتی می گفتن ... در جهنم هر ثانیه اش به اندازه یه قرن عذاب آوره ...

 

همون جا کنار خیابون نشستم ... پاهام حرکت نمی کرد ... نمی دونم چه مدت گذشت ... هنوز تمام بدنم می لرزید ...

 

برگشتم خونه ... مادرم تا در رو باز کرد خودم رو پرت کردم توی بغلش ... اشک امانم نمی داد ... اون هم من رو بغل کرده بود و دلداری می داد ...

 

شب نشده بود که دوباره سر و کله همون مرد پیدا شد ... اومد داخل و روی مبل نشست ... پدرم با عصبانیت بهش نگاه می کرد ... 

 

- این بار دیگه از جون دخترم چی می خواید؟ ...

 

هنوز نمی تونست درست بایسته ... حتی به کمک عصا پاهاش می لرزید ... همون طور که ایستاده بود و سعی داشت محکم جلوه کنه، بلند گفت ... 

 

- از خونه من برید بیرون آقا ...

 

.

 

.

 

#قسمت سی و هشتم داستان دنباله دار تمام زندگی من: پیشنهاد

 

مادرم با ترس داشت به این صحنه نگاه می کرد ...

 

- آقای کوتزینگه ... چیزی نیست که شما به خاطرش نگران باشید ... بهتره برید و ما رو تنها بگذارید ...

 

- تا شما اینجا هستید چطور می تونم آروم باشم؟ ... دختر من از آب پاک تر و زلال تره ... هر حرفی دارید جلوی من بزنید...

 

خنده اش گرفت ...

 

- شما پدر فوق العاده ای دارید خانم کوتزینگه ...

 

و به مبل تکیه داد ... 

 

- من پرونده شما رو کامل بررسی کردم ... از نظر من، گذشته و اینکه چرا به شما اجازه کار داده نمی شد مال گذشته است ... شما انسان درستی هستید ... و یک نابغه اید ... محاسباتی رو که شما توی چند ساعت تصحیح کردید... بررسیش برای اون گروه، سه روز طول کشید ...

 

کمی خودش رو جلو کشید ... این چیزی بود که من به مافوق هام گفتم ...

 

- ارزش شما خیلی بیشتر از اینه که به خاطر اون مسائل ... کشور از وجود شخصی مثل شما محروم بشه ...

 

خنده ام گرفت ... 

 

- یه پیشنهاد دو طرفه است؟ ... یا باید باشم یا کلا ...؟ ... دارید چنین حرفی رو به من می زنید؟ ...

 

- شما حقیقتا زیرک هستید ... از این زندگی خسته نشدید؟...

 

- اگر منظورتون شستن توالت هاست ... نه ... من کشورم و مردمش رو دوست دارم ... اما پیش از اون که یه لهستانی باشم یه مسلمانم ...

 

و توی قلبم گفتم ...

 

" قبل از اینکه رئیس جمهور لهستان، رهبر من باشه ... رهبر من جای دیگه است ... "

 

در اون لحظات ... تازه علت ترس اون مردها رو از دژهای اسلام و ایران درک می کردم ... یک لهستانی در سرزمین خودش ... اما تبدیل به مرز و دیوارهای اون دژ شده بود ....

 

.

 

.

 

#قسمت سی و نهم داستان دنباله دار تمام زندگی من: نجات یوسف

 

سکوت عمیقی بین ما حاکم شد ... می تونستم صدای ضربان قلب مادرم رو بشنوم ..

 

- آیا این دو با هم منافات داره؟ ...

 

- دولتی که بیشترین آزادی و ارتباط رو دو قرن گذشته با یهودی ها داشته ... و محدودیت زیادی رو برای مسلمان ها... جایی برای یه مسلمان توی سیستم اون هست؟ ...

 

- پیشنهاد من، بیش از اون که سیاسی باشه؛ کاری بود ...

 

محکم توی چشم هاش نگاه کردم ...

 

- یعنی من اشتباه می کنم؟ ...

 

لبخند کوتاهی زد ... 

 

- برعکس خانم کوتزینگه ... اشتباه نمی کنید ... اما من یه وطن پرست کاتولیکم ... و فقط لهستان، عظمتش، پیشرفت و مردمش برام مهمن ... و اگر این پیشنهاد رو نپذیرید؛ شما رو سرزنش نمی کنم ...

 

از جاش بلند شد ... رفت سمت پدرم و باهاش دست داد ... 

 

- از دیدار شما خیلی خوشحال شدم قربان ... شما دختر فوق العاده ای رو تربیت کردید ...

 

مادرم تا در خروجی بدرقه اش کرد ... از جا بلند شدم و دنبالش رفتم توی حیاط ...

 

- من به کار کردن توی رشته خودم علاقه دارم ... اما مثل یه آدم عادی ... نه جایی که هر لحظه، در معرض تهمت و سوء ظن باشم ... و نتونم شب با آرامش بخوابم ... و هر روز با خودم بگم، می تونه آخرین روز من باشه ...

 

چند روز بعد، داشتم روی پیشنهادهای کاری فکر می کردم... بعضی هاش واقعا جالب بود ... ولی از طرفی دلهره زیادی هم داشتم ...

 

زنگ زدم قم ... ازشون خواستم برام استخاره کنن ... بین اونها، گزینه ای خوب بود که از همه کمتر بهش توجه داشتم...

 

آیات نجات حضرت یوسف از زندان بود ... 

 

" گفت: از امروز به بعد تو در نزد ما مقام و منزلت ارجمندی داری و تو فردی امین و درستکار می‌باشی ... "

 

.

 

.

 

#قسمت چهلم داستان دنباله دار تمام زندگی من: من واقعا پشیمانم

 

یا تلاش و سخت کوشی کارم رو شروع کردم ... مورد توجه و احترام همه قرار گرفته بودم ... با تمام وجود زحمت می کشیدم ...

 

حال پدرم هم بهتر می شد ... دیگه بدون عصا و کمک حرکت می کرد و راه می رفت ...

 

همه چیز خوب بود تا اینکه از طریق سفارت اعلام کردن ... متین می خواد آرتا رو ازم بگیره ... دوباره ازدواج کرده بود ... تمام این مدت از ترس اینکه روی بچه دست بزاره هیچی نگفته بودم ... 

 

تازه داشت زندگیم سر و سامان می گرفت ... اما حالا ... اشک چشمم بند نمی اومد ...

 

هر شب، تا صبح بالای سرش می نشستم و بهش نگاه می کردم ... صبح ها با چشم پف کرده و سرخ می رفتم سر کار...

 

سرپرست تیم، چند مرتبه اومد سراغم ... تعجب کرده بود چرا اون آدم پرانرژی اینقدر گرفته و افسرده شده ...

 

اون روز حالم خیلی خراب بود ... رفتم مرخصی بگیرم ... علت درخواستم رو پرسید ... 

 

منم خلاصه ای از دردی رو که تحمل می کردم براش گفتم... نمی دونم، شاید منتظر بودم با کسی حرف بزنم ...

 

ازم پرسید پشیمون نیستی؟ ... 

 

عمیق، توی فکر فرو رفتم ... تمام زندگی، از مقابل چشمم عبور کرد ... اسلام آوردنم ... ازدواجم ... فرارم ... وعده های رنگارنگ اون غریبه ها ... کارگری کردنم و ... نمی دونم چقدر طول کشید تا جوابش رو دادم ...

 

- چرا پشیمونم ... اما نه به خاطر اسلام ... نه به خاطر رد کردن تمام چیزها و وعده هایی که بهم داده شد ... من انتخاب اشتباه و عجولانه ای کردم ... فراموش کردم انسان ها می تونن خوب یا بد باشن ... من اشتباه کردم و انسان بی هویتی رو انتخاب کردم که مسلمان نبود ... انسان ضعیف، بی ارزش و بی هویتی که برای کسب عزت و افتخار اینجا اومده بود ... اونقدر مظاهر و جلوه دنیا چشمش رو پر کرده بود که ارزش های زندگیش رو نمی دید ... کسی که حتی به مردم خودش با دید تحقیر نگاه می کرد ... به اون که فکر می کنم از انتخابم پشیمون میشم ... به پسرم که فکر می کنم شاکر خدا هستم ...

  • بوی یاس ....

تمام زندگی من9

۱۵
ارديبهشت

#قسمت سی و سوم داستان دنباله دار تمام زندگی من: روزهای خوش من

 

راحت تر از چیزی بود که فکر می کردم ... اون شب، دو رکعت نماز شکر خوندم ... خیلی خوشحال بودم ... اصلا فکر نمی کردم پدرم حاضر به پذیرش من بشه ... هیچی ازم نپرسید... تنها چیزی که بهم گفت این بود ...

 

- چشم هات دیگه چشم های یه دختربچه نازپرورده نیست... چشم های یه آدم بالغه ...

 

شاید جمله خاصی نبود اما به نظر من، فوق العاده بود ...

 

پدرم کم کم سمت آرتا رفت ... اولین بار، یواشکی بغلش کرد... فکر می کرد نمی بینمش ... اما واقعا صحنه قشنگی بود ... روزهای خوشی بود ... روزهایی که زیاد طول نکشید ...

 

طرف قرارداد پدرم، قرارداد رو فسخ کرد و با شرکت دیگه ای وارد معامله شد ... اگر چه به ظاهر، غرامت فسخ قرارداد رو پرداخت کرد اما شرکت تا ورشکستگی پیش رفت ... 

 

پدرم سکته کرد ... و مجبور شدیم همه چیز رو به خاطر پرداخت بدهی بانک، زیر قیمت بفروشیم ...

 

فقط خونه ای که توش زندگی می کردیم با مقداری پول برامون باقی موند ... پدرم زمین گیر شده بود ... تنها شانس ما این بود ... بیمه و خدمات اجتماعی، مخارج درمان و زندگی پدر و مادرم رو می دادن ...

 

نمی دونم چرا ... اما یه حسی بهم می گفت ... من مسبب تمام این اتفاقات هستم ... و همون حس بهم گفت ... باید هر چه سریع تر از اونجا برم ... قبل از اینکه اتفاق دیگه ای برای کسی بیوفته ...

 

و من ... رفتم ...

 

.

 

.

 

#قسمت سی و چهارم داستان دنباله دار تمام زندگی من: با هر بسم الله

 

پدرم به سختی حرکت می کرد ... روزی که داشتم خونه رو ترک می کردم ... روی مبل، کنار شومینه نشسته بود ... اولین بار بود که اشک رو توی چشم هاش می دیدم ...

 

- آنیتا ... چند روز قبل از اینکه برگردی خونه ... اون روزها که هنوز تهران شلوغ بود ... خواب دیدم موجودات سیاهی ... جلوی کلیسای بزرگ شهر ... تو رو به صلیب کشیدن ...

 

به زحمت، بغضش رو کنترل کرد ...

 

- مراقب خودت باش دخترم ...

 

خودم رو پرت کردم توی بغلش ... 

 

- مطمئن باش پدر ... اگر روزی چنین اتفاقی بیوفته ... من، اون روز جانم رو با خدا معامله کردم ... و شک نکن پیش حضرت مریم، در بهشت خواهم بود ...

 

خواب پدرم برای من مفهوم داشت ... روزی که اون مرد گفت... روی استقامت من شرط می بنده ... اینکه تا کی دوام میارم ...

 

آرتا رو برداشتم و به آپارتمان کوچک اجاره ایم رفتم ... 

 

توی کشوری که به خاطر کمبود نیروی تحصیل کرده و نیروی کار ... جوان تحصیل کرده وارد می کنه ... من بعد از مدت ها دنبال کار گشتن ... با مدرک دانشگاهی ... توی یه شهر صنعتی ... برای گذران زندگی ... داشتم ... زمین، پنجره و توالت های یه شرکت دولتی رو می شستم ...

 

با هر بسم الله، وارد شرکت می شدم ... و با هر الحمدلله از شرکت بیرون می اومدم ... اما تمام اون یک سال و نیم ... لحظه ای از انتخابم پشیمون نشدم ...

 

.

 

.

 

#قسمت سی و پنجم داستان دنباله دار تمام زندگی من: جاسوس ایران

 

کم کم ارتقا گرفتم ... دیگه یه نیروی خدماتی ساده نبودم ... جا به جا کردن و تحویل پرونده ها و نامه هم توی لیست کارهای من قرار گرفته بود ...

 

اون روز که برای تحویل رفته بودم ... متوجه خطای محاسباتی کوچکی توی داده ها شدم ... بدجور ذهنم رو به خودش مشغول کرده بود ... گاهی انجام یه اشتباه کوچیک هم در مقیاس بزرگ، سبب خطاهای زیاد میشه ... از طرفی به عنوان یه نیروی خدماتی چی می تونستم بگم ...

 

تمام روز ذهنم درگیر بود ... وقتی ساعت کاری تموم شد و نیروهای کشیک شب توی اتاق نبودن ... رفتم اونجا ... کارت خدماتی من به بیشتر درها می خورد ...

 

نشستم پشت سیستم و داده ها و محاسبات رو درست کردم ...

 

فردا صبح، جو طور دیگه ای بود ... کسی که محاسبات رو انجام داده بود توی چک نهایی، متوجه تغییر اونها شده بود ... اما نفهمیده بود محاسبات صحیحه ...

 

یه ساعت نگذشته بود که از حفاظت اومدن سراغم ... به جرم اختلال و نفوذ در سیستم های دولتی دستگیر شدم ... ترس عمیقی وجودم رو پر کرده بود ... من مسلمان بودم ... اگر کاری که کردم پای یه عمل تروریستی حساب بشه چی؟ ...

 

بعد از چند ساعت توی بازداشت بودن ... بالاخره رئیس حفاظت اومد ... نشست جلوی من ...

 

- خانم کوتزینگه ... شما با توجه به تحصیلات تون چرا توی بخش خدمات مشغول به کار شدید؟ ... هدف تون از این کار چی بود؟ ...

 

خیلی ترسیده بودم ...

 

- چون جای دیگه ای بهم کار نمی دادن ...

 

- شما حدود سه سال و نیم در ایران زندگی کردید ... و بعد تحت عنوان فرار از ایران به اینجا برگشتید ... یعنی می خواید بگید بدون هیچ هدفی به اینجا اومدید؟ ...

 

نفسم بند اومده بود ... فکر می کرد من جاسوس یا نیروی نفوذی ایرانم ... یهو داد زد ... 

 

- شما پای اون سیستم ها چه کار می کردید خانم کوتزینگه؟ ...

 

.

 

.

 

#قسمت سی و ششم داستان دنباله دار تمام زندگی من: کمکم کن

 

چند لحظه طول کشید تا به خودم اومدم ... 

 

- من هیچ کار اشتباهی نکردم ... فقط محاسبات غلط رو درست کردم ...

 

- اگر هدف تون، تصحیح اشتباه بود می تونستید به مسئول مربوطه یا سرپرست تیم بگید ...

 

خودم رو کنترل کردم و خیلی محکم گفتم ... 

 

- اگر یه نیروی خدماتی به شما بگه داده های دستگاه ها رو غلط محاسبه کردید ... چه واکنشی نشون می دید؟ ... می خندید، مسخره اش می کنید یا باورش می کنید؟ ...

 

چند لحظه مکث کردم ... 

 

- می تونید کل سیستم و اون داده ها رو بررسی کنید ...

 

- قطعا همین کار رو می کنیم ... و اگر سر سوزنی اخلال یا مشکل پیش اومده باشه ... تمام عواقبش متوجه شماست... و شک نکنید جرم شما جاسوسی و خیانت به کشور محسوب میشه ... که مطمئنم از عواقبش مطلع هستید ...

 

توی چشمم زل زد و تک تک این جملات رو گفت ... اونقدر محکم و سرد که حس کردم تمام وجودم یخ زده بود ... از اتاق رفت بیرون ... منم بی حس و حال، سرم رو روی میز گذاشتم...

 

- خدایا! من چه کار کردم؟ ... به من بگو که اشتباه نکردم ... کمکم کن ... خدایا! کمکم کن ...

 

نمی تونستم جلوی اشک هام رو بگیرم ... توی یه اتاق زندانی شده بودم که پنجره ای به بیرون نداشت ... ساعتی به دیوار نبود ... ثانیه ها به اندازه یک عمر می گذشت ... و اصلا نمی دونستم چقدر گذشته ...

 

به زحمت، زمان تقریبی نماز رو حدس زدم ... و ایستادم به نماز ... اللهم فک کل اسیر ...

 

.

 

.

  • بوی یاس ....

تمام زندگی من8

۱۴
ارديبهشت

#قسمت بیست و نهم داستان دنباله دار تمام زندگی من: قیمت خدا

 

- اگر جلوی این دیوارها گرفته نشه ... روز به روز جلوتر میاد... امروز تا وسط اسرائیل کشیده شده ... فردا، دیگه مرزی برای کشور شما و بقیه کشورها نمی مونه ... و انسان های زیادی به سرنوشت های بدتری از شما دچار میشن ... شما به عنوان یه انسان در قبال مردم خودتون و جهان مسئول هستید ...

 

جواب تمام سوال هام رو گرفته بودم ... با عصبانیت توی چشم هاش زل زدم ... 

 

- اگر قرار به بدگویی کردن باشه ... این چیزیه که من میگم... من با یک عوضی ازدواج کردم ... کسی که نه شرافت یک ایرانی رو داشت ... که آرزوش غربی بودن؛ بود ... نه شرافت و منش یک مسلمان ...

 

اون، انسان بی هویتی بود که فقط در مرزهای ایران به دنیا اومده بود ... مثل سرباز خودفروخته ای که در زمان جنگ، به خاطر منفعت خودش، کشور و مردمش رو می فروشه ...

 

با عصبانیت از جا بلند شدم ... رفتم سمت در و در رو باز کردم ... 

 

- برید و دیگه هرگز برنگردید ... من، خدای خودم رو به این قیمت های ناچیز نمی فروشم ...

 

هر سه شون با خشم از جا بلند شدند ... نفر آخر، هنوز نشسته بود ... اون تمام مدت بحث ساکت بود ...

 

با آرامش از جا بلند شد و اومد طرفم ... 

 

- در ازای چه قیمتی، خداتون رو می فروشید؟ ...

 

محکم توی چشم هاش زل زدم ... 

 

- شک نکنید ... شما فقیرتر از اون هستید که قدرت پرداخت این رقم رو داشته باشید ...

 

- مطمئنید پشیمون نمی شید؟ ...

 

- بله ... حتی اگر روزی پشیمون بشم، شک نکنید دستم رو برای گدایی جای دیگه ای بلند می کنم ...

 

کارتش رو گذاشت روی میز ... 

 

- من روی استقامت شما شرط می بندم ...

 

هنوز شب به نیمه نرسیده بود و من از التهاب بحث خارج نشده بودم که صدای زنگ تلفن بلند شد ... از پذیرش هتل بود ...

 

- خانم کوتزینگه، لطفا تا فردا صبح ساعت 8، اتاق رو تحویل بدید ... و قبل از رفتن، تمام هزینه های هتل رو پرداخت کنید...

 

.

 

.

 

#قسمت سی ام داستان دنباله دار تمام زندگی من: من و چمران

 

وسایلم رو جمع کردم ... آرتا رو بغل کردم ... موقع خروج از اتاق، چشمم به کارت روی میز افتاد ... برای چند لحظه بهش نگاه کردم ... رفتم سمتش و برش داشتم ...

 

- خدایا! اون پیشنهاد برای من، بزرگ بود ... و در برابر کرم و بخشش تو، ناچیز ... کارت رو مچاله کردم و انداختم توی سطل زباله ...

 

پول هتل رو که حساب کردم ... تقریبا دیگه پولی برام نمونده بود ... هیچ جایی برای رفتن نداشتم ... شب های سرد لهستان ... با بچه ای که هنوز دو سالش نشده بود ... همین طور که روی صندلی پارک نشده بودم و به آرتا نگاه می کردم ... یاد شهید چمران افتادم ... این حس که هر دوی ما، به خاطر خدا به دنیا پشت کرده بودیم بهم قدرت داد ...

 

به خدا توکل کردم و از جا بلند شدم ... وارد زمین بازی شدم... آرتا رو بغل کردم و راهی کاتوویچ شدیم ...جز خونه پدرم جایی برای رفتن نداشتم ... اگر از اونجا هم بیرونم می کردن ...

 

تمام مسیر به شدت نگران بودم و استرس داشتم ... 

 

- خدایا! کمکم کن ... 

 

یا مریم مقدس؛ به فریادم برس ... پدر من از کاتلویک های متعصبه ... اون با تمام وجود به شما ایمان داره ... کمکم کنید ... خواهش می کنم ...

 

رسیدم در خونه و زنگ در رو زدم ... مادرم در رو باز کرد ... چشمش که بهم افتاد خورد ... قلبم اومده بود توی دهنم ... شقیقه هام می سوخت ...

 

چند دقیقه بهم خیره شد ... پرید بغلم کرد ... گریه اش گرفته بود ...

 

- اوه؛ خدایای من، متشکرم ... متشکرم که دخترم رو زنده بهم برگردوندی ...

 

.

 

.

 

#قسمت سی و یکم داستان دنباله دار تمام زندگی من: سلام پدر

 

بعد از چند لحظه، متوجه آرتا شد ... اون رو از من گرفت ... با حس خاصی بغلش کرد ...

 

- آنیتا ... فقط خدا می دونه ... توی چند ماه گذشته به ما چی گذشت ... می گفتن توی جنگ های خیابانی تهران، خیلی ها کشته شدن ... تو هم که جواب تماس های من رو نمی دادی ... من و پدرت داشتیم دیوونه می شدیم ...

 

- تهران، جنگ نشده بود ... 

 

یهو حواسم جمع شد ...

 

- پدر؟ ... نگران من بود ...

 

- چون قسم خورده بود به روی خودش نمی آورد اما مدام اخبار ایران رو دنبال می کرد ... تظاهر می کرد فقط اخباره اما هر روز صبح تا از خبرها مطلع نمی شد غذا نمی خورد ...

 

همین طور که دست آرتا توی دستش بود و اون رو می بوسید ... نفس عمیقی کشید ... 

 

- به خصوص بعد از دیدن اون خواب، خیلی گریه کرد ... به من چیزی نمی گفت و تظاهر می کرد یه خواب بی خود و معناست اما واقعا پریشان بود ...

 

خیالم تقریبا راحت شده بود ... یه حسی بهم می گفت شاید بتونم یه مدت اونجا بمونم ... هر چند هنوز واکنش پدرم رو نمی دونستم اما توی قلبم امیدوار بودم ...

 

مادرم با پدر تماس نگرفت ... گفت شاید با سورپرایز شدن و شادی دیدن من، قسمش رو فراموش کنه و بزاره اونجا بمونم ...

 

صدای در که اومد، از جا پریدم ... با ترس و امید، جلو رفتم ... پاهام می لرزید ولی سعی می کردم محکم جلوه کنم ... با لبخند به پدرم سلام کردم ...

 

چشمش که به من افتاد خشک شد ... چند لحظه پلک هم نمی زد ... چشم هاش لرزید اما سریع خودش رو کنترل کرد ... 

 

- چه عجب، بعد از سه سال یادت اومد پدر و مادری هم داری...

 

.

 

.

 

#قسمت سی و دوم داستان دنباله دار تمام زندگی من: حلال

 

در رو بست و اومد تو ... وارد حال که شد چشمش به آرتا افتاد ... جلوی شومینه، نشسته بود بازی می کرد ... 

 

- خوبه شبیه تو شده، نه اون شوهر عوضیت ...

 

مادرم با دلخوری اومد سمت ما ... 

 

- این تمام احساستت بعد از سه سال ندیدن دخترته؟ ... خوبه هر بار که زنگ می زد خودت باهاش حرف نمی زدی ... اون وقت شکایت هم می کنی ...

 

تا زمان شام، نشسته بود روی مبل و مثلا داشت روزنامه می خوند ... اما تمام حواسم بهش بود ... چشمش دنبال آرتا می دوید ... هر طرف که اون می رفت، حواسش همون جا بود ...

 

میز رو چیدیم ... پرده ها رو کشیدم و حجابم رو برداشتم ... 

 

- کی برمی گردی؟ ...

 

مادرم بدجور عصبانی شد ... 

 

- واقعا که ... هنوز دو ساعت نیست دیدیش ...

 

- هیچ وقت ...

 

مادرم با تعجب چرخید سمت من ... همین طور که می نشستم،گفتم ...

 

- نیومدم که برگردم ...

 

پاهاش سست شد ... نشست روی صندلی ... 

 

- منظورت چیه آنیتا؟ ... چه اتفاقی افتاده؟ ...

 

نمی دونستم چی باید بگم ... اون هم موقع شام و سر میز ... بی توجه به سوال، خندیدم و گفتم ... 

 

- راستی توی غذای من، گوشت نزنید ... گوشت باید ذبح اسلامی باشه ... بعید می دونم اینجا گوشت حلال گیر بیاد...

 

پدرم همین طور که داشت غذا می کشید ... سرش رو آورد و بالا و توی چشم هام خیره شد ... 

 

- همین که روش آرم مسلمون ها باشه می تونی بخوری؟...

 

از سوالش جا خوردم ... با سر تایید کردم ...

 

- هفته دیگه دارم میرم هامبورگ ... اونجا مسلمون زیاد داره ...

 

و مادرم با چشم های متعجب، فقط به ما نگاه می کرد ...

 

.

 

  • بوی یاس ....

تمام زندگی من7

۱۳
ارديبهشت

#قسمت بیست و پنجم داستان دنباله دار تمام زندگی من: مرزهای آزادی

 

کلافه شده بود ... از هر طرف که جلو می رفت، من دوباره برمی گشتم سر نقطه اول ... اون از من می خواست حقیقت رو بگم ... ولی مهم این بود که چه کسی و برای چه اهدافی قصد داشت از این حقیقت استفاده کنه ... 

 

چیزی که اون روز، من موفق نشدم از توی حرف های اون به دست بیارم ...

 

چند روز بعد، دوباره چند نفر خانم دیگه اومدن ... بین تمام حرف های اونها یه چیز مشخص بود ... اونها اسلام رو هدف گرفته بودن ... موضوع، خشونت و ظلم علیه جامعه زنان نبود...

 

اونها می خواستن من بیام جلوی دوربین ها و تمام اتفاقاتی رو که برای من افتاده بود رو به اسلام نسبت بدم ...

 

همین طور که داشتن حرف می زدن ... با آرامش به پشتی صندلی تکیه دادم ...

 

- متاسفم ... من نمی تونم با شما همکاری کنم ...

 

با تعجب بهم نگاه کردن ...

 

- چرا خانم کوتیزنگه؟ ...

 

- چون کسی که مسلمان بود ... من بودم، نه همسرم ... من، پدرشوهر و مادرشوهرم مسلمان بودیم ولی اون نبود ...

 

- اما در ایران، زنان زیادی مثل شما هستن ... زنانی که از حق مسلم آزادی برخوردار نیستن ...

 

خنده ام گرفت ... 

 

- و اتفاقا زنانی هم هستن که اونقدر آزادن که به خودشون اجازه میدن ... خارج از چارچوب دین و اخلاق ، با یه مرد متاهل، ارتباط داشته باشن ... مهم آزادی نیست ... مهم مرزهای آزادیه ... مرزهای آزادی شما کجا تعریف میشه؟ ...

 

.

 

#قسمت بیست و ششم داستان دنباله دار تمام زندگی من: خدا هم ایرانی است

 

تیر گروه دوم هم به سنگ خورده بود ... 

 

من مهره پیاده نظام بازی شطرنج اونها نبودم ... شطرنجی که نمی دونستم شاه و وزیرش چه افرادی هستن ...

 

من توی این سه سال، به اندازه کل عمرم سختی کشیدم ... تلخی تک تک لحظه هاش رو فراموش نکرده بودم ... اما برای من مفاهیم عمیقی زنده بود ...

 

خودم وضعیت درستی نداشتم اما به شدت نگران اخبار ایران بودم ... اخباری که از شبکه های خارجی پخش می شد وحشتناک بود ... از طرفی هم شبکه های خبری ایران رو نمی تونستم ببینم ...

 

پرس تیوی هم ممنوع بود و اجازه پخش نداشت ... اخباری که از طرف خود ایران مخابره می شد، سانسور یا قطع می شد ... ما نمی تونستیم اون رو از روی ماهواره ببینیم ... و من مجبور می شدم اخبار ایران رو جداگانه از روی اینترنت دنبال کنم ...

 

برای من، تک تک اون روزها ... روزهای ترس و وحشت بود ... روزهایی که هر لحظه با خودم فکر می کردم؛ آخرین روزهای حکومت ایرانه ...

 

تا اینکه سخنرانی اون روز آقای خامنه ای پخش شد ... وقتی پای تریبون گریه کرد ... با هر قطره اشکش، من هم گریه می کردم ...

 

نمی تونستم باور کنم ... حکومت و انقلابی که روزهای آخرش رو می گذروند ... دوباره جان گرفت و زنده شد ...

 

به خصوص زمانی که دیوید میلیبند ، نخست وزیر وقت انگلستان گفت ...

 

- ما همه چیز را پیش بینی کردیم ... جز اینکه خدا هم یک ایرانی است ...

 

اون روز ... من از شدت خوشحالی ... فقط گریه می کردم ...

 

.

 

.

 

#قسمت بیست و هفتم داستان دنباله دار تمام زندگی من: جلوه تمام عیار دنیا

 

چند روز بعد دوباره اومدن سراغم ... این بار واضح برای معامله کردن بود ...

 

بهم گفتن که من یه زخم خورده ام ... و اگر باهاشون همکاری کنم یه تیر و دو نشانه ... هم انتقامم رو می گیرم و هم هر چی بخوام برام مهیا می کنن ...

 

کار، موقعیت اجتماعی، ثروت، جایگاه ... حتی اگر بخوام از لهستان برم و هر جای دنیا که بخوام زندگی کنم ... زندگی خودم و پسرم رو تضمین می کنن ... و دیگه نیاز نیست نگران هیچ چیزی باشم ...

 

در خواست هاشون رده بندی داشت ...

 

درجه اول، اگر فقط زندگیم رو تعریف کنم و اجازه بدم اونها روش مانور کنن و هر چی می خوان بگن ...

 

درجه دوم، همکاری کنم و خودم هم توی این سناریو، نقش بازی کنم ...

 

درجه سوم، خودم کارگردان این سناریو بشم و تبدیل به پرچم دار این حرکت علیه ایران بشم ...

 

و آخرین درجه، برائت از اسلام بود ... 

 

اگر نسبت به اسلام اعلام برائت کنم و بگم پشیمون شدم... تبدیل به یه قهرمان بین المللی میشم ... بهم مدال شجاعت و افتخار میدن ... زندگیم رو چاپ می کنن ... ازش فیلم یا سریال می سازن ...

 

حتی توی سازمان ملل و مدافعان حقوق بشر بهم پیشنهاد جایگاه کاری کردن ...

 

به خاطر استقامتی که به خرج داده بودم ... و رد کردن تمام اون فرستاده ها ... حالا به یک باره ... قدرت، ثروت، شهرت ... با هم به سمت من اومده بود ... هر چقدر من، بیشتر سکوت می کردم و فکر می کردم ... اون ها برگ های بیشتری رو برای وسوسه و فریفتن من، رو می کردن ...

 

- من برای همکاری، یه دلیل می خوام ... شما کی هستید؟ و از این کار من چه سودی می برید که تا این حد براش خرج می کنید؟ ...

 

.

 

.

 

#قسمت بیست و هشتم داستان دنباله دار تمام زندگی من: دیوارهای دژ

 

- پیشنهاد خوبی نبود؟ ... اگر خوب نیستن، خودتون بهش اضافه کنید ...

 

- چرا ... واقعا وسوسه انگیزه ... اما می خوام بدونم کی هستید و چقدر می تونم بهتون اعتماد کنم؟ ...

 

- چه اهمیتی داره ... تازه زمانی که ما منافع مشترک داشته باشیم می تونیم همکاران خوبی باشیم ...

 

- و اگر این منافع به هم بخوره؟ ...

 

- تا زمانی که شما با ما همکاری کنید ... توی هر کدوم از اون بخش ها ... ما قطعا منافع مشترک زیادی خواهیم داشت ...

 

- منافع شما چیه؟ ... در ازای این شوی بزرگ، چه سودی می برید؟

 

اینو گفتم و به صندلی تکیه دادم ...

 

- من برای اینکه سود خودم رو بسنجم و ببینم به اندازه حقم برداشتم یا نه ... باید ببینم میزان سود شما چقدره ...

 

خنده رضایت بخشی بهم نگاه کرد ... 

 

- لرزه های کوچکی که به ظاهر شاید حس نشن ... وقتی زیاد و پشت سر هم بیان ... بالاخره یه روز محکم ترین ساختمان ها رو هم در هم می کوبن ...

 

- و ارزش نابودی این ساختمان ...؟ ...

 

- منافع ماست ... چیزی که این دیوارها ازش مراقب می کنه ... شما هم بخشی از این لرزه ها هستید ... برای حفظ منافع ما، این دیوارها باید فرو بریزه ...

 

از حالت لم داده، اومدم جلو ...

 

- فکر نمی کنم اونقدر قوی باشم که بتونم این دیوار رو به لرزه در بیارم ...

 

- وقتی دیوارهای باغ بریزه ... نوبت به اصل عمارت هم میرسه ... و شما این قدرت رو دارید ... این دیوار رو به لرزه در بیارید خانم کوتزینگه ...

 

  • بوی یاس ....